Na jaren van onderhandelen en lobbyen voor een werkbare stoffenwetgeving is REACH (Registratie, Evaluatie en Autorisatie van Chemische stoffen) per 1 juni 2007 een feit. De omvangrijke en complexe verordening heeft ook belangrijke gevolgen voor de chemische distributie.

De kern

De bewijslast voor het veilig produceren, in de handel brengen en gebruiken van chemische stoffen verschuift met de invoering van REACH van de overheid naar het bedrijfsleven. De kern van REACH is dat een bedrijf dat chemische stoffen produceert, importeert, gebruikt of doorgeeft aan klanten ervoor zorgdraagt dat veilig met de stof kan worden omgegaan. Daarvoor zal het bedrijf de risico's moeten kennen en maatregelen moeten treffen om die risico's op een adequate wijze te beheersen en hierover ook te adviseren. Het gaat hierbij niet alleen om producenten en importeurs van chemicaliën, maar ook om distributeurs en gebruikers. Kortom: alle bedrijven die op enigerlei wijze met stoffen, stoffen in preparaten, of stoffen in voorwerpen te maken hebben. De uitvoering en handhaving van de REACH-verordening is in Nederland geregeld in de Wet milieubeheer (Wm) onder hoofdstuk negen.

Voorlichting vanuit VHCP

De invoering van REACH werpt echter heel wat vragen op. Vandaar dat het VHCP voor de leden voorlichtingsbijeenkomsten, al dan niet in samenwerking met de VNCI, organiseert. Ook heeft het VHCP het zogenaamde REACH Kompas ontwikkeld. Dit Kompas is speciaal gericht op de leden van het VHCP om onder andere te bepalen welke rol men onder REACh heeft en wat daarvoor de belangrijkste verplichtingen zijn. Verder komen onder andere de belangrijkste data ten aanzien van de implementatie van REACH, de preregistratie en registratie aan bod. Op de ledenafdeling van het VHCP staan verder de meest recente ontwikkelingen zoals welke RIP's (REACH Implementation Projects) inmiddels beschikbaar zijn.